Η αστική δημοκρατία λειτουργεί!…

Ο τίτλος του άρθρου ανήκει σε γνωστό δημοσιογράφο, που θέλησε να ειρωνευτεί το πώς λειτουργεί η αστική δημοκρατία στη Γαλλία, μετά από μια ανταπόκριση, που περιέγραφε το κλίμα αστυνομοκρατίας και καταστολής, που επικρατεί τις ημέρες αυτές στη Γαλλία σε βάρος των εργαζομένων.

Στη πόλη Ρεν, και ενώ οι απεργοί εργάτες διαδήλωναν, αστυνομικά αυτοκίνητα ανέπτυξαν ταχύτητα και έπεσαν πάνω στους απεργούς εργάτες, τους οποίους βέβαια τους τραυμάτισαν. Στη συνέχεια, και αφού τα αστυνομικά αυτοκίνητα πέρασαν μέσα από το μπλοκ των απεργών, οι αστυνομικοί, που επέβαιναν στα αστυνομικά αυτοκίνητα, κατέβηκαν και με τα γκλομπς άρχισαν να ξυλοκοπούν τους απεργούς.

Οι απεργοί εργάτες διαμετακόμισαν τους τραυματίες από μόνοι τους στο νοσοκομείο, ενώ οι συμπλοκές με τους αστυνομικούς συνεχίζονταν.

Την ίδια στιγμή τα αστικά ΜΜΕ της Γαλλίας έχουν σημάνει σιωπητήριο για τέτοιου είδους επιθέσεις των αστυνομικών ενάντια στους εργαζόμενους, σα να μην υπάρχει το πρωτοφανές κλίμα τρομοκρατίας, συλλήψεων και καταστολής ενάντια στους απεργούς εργαζόμενους, και μάλιστα εν μέσω κατάστασης έκτατης ανάγκης, ενώ έχουν αποδυθεί και αυτά με τη σειρά τους σε μια χυδαία επίθεση, που συνοδεύεται και με το σχετικό υβρεολόγιο, ενάντια στους απεργούς, στο όνομα της κατάλυσης …της λειτουργίας της δημοκρατίας!…

Οι θεωρίες των μειοψηφιών, που ταλαιπωρούν τον κόσμο, που θέλει να εργαστεί, που καταλύουν τα δικαιώματα της πλειοψηφίας, που αμαυρώνουν την εικόνα της Γαλλίας διεθνώς δίνουν και παίρνουν. Κανονική πλύση εγκεφάλου.

Σε δηλώσεις τους, συνδικαλιστές, που ηγούνται των κινητοποιήσεων, περιγράφουν με τα μελανότερα χρώματα το κλίμα καταστολής και βίας, που ασκεί η …σοσιαλιστική κυβέρνηση και το ρόλο των ΜΜΕ ενάντια στους εργαζόμενους, και υπενθυμίζουν ότι ανάλογα γεγονότα έχουν να συμβούν από το Μάη του ’68!

Παράλληλα η κυβέρνηση παραδίδει μαθήματα …αμεσοδημοκρατίας!… Ισχυρίζεται ότι ο τρόπος που χειρίζεται ο υπό ψήφιση νόμος τα δικαιώματα των εργαζομένων τους φέρνει πιο κοντά στην …άμεση δημοκρατία!… Και αυτό γιατί από μόνοι τους οι εργαζόμενοι και ξεχωριστά ο καθένας θα χειρίζεται, τετ α τετ με τον εργοδότη, τα δικαιώματά του!…

Αν παλιότερα αστοί δημοσιολόγοι έκαναν λόγο για «έλλειμμα δημοκρατίας», που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και επιθυμούσαν να επιταχυνθούν οι διαδικασίες της πολιτικής ένωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να εδραιωθούν «οι δημοκρατικοί θεσμοί», τώρα μπορούμε να καταλάβουμε πολύ καλύτερα τι καθεστώς βαρβαρότητας θα αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι με τους νόμους της …αμεσοδημοκρατίας, που θέλουν να θεσπίσουν ο Φρανσουά Ολάντ και ο Μανουέλ Βαλς, που καταργούν κοινωνικές κατακτήσεις των εργαζομένων, όσες έχουν απομείνει από αυτές, και πως κατανοούν τη λειτουργία της δημοκρατίας οι αστικές τάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όχι μόνο.

Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε το τι δημοκρατικούς θεσμούς θα φέρει η πολιτική ένωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με δυο λόγια θα επισημοποιηθεί και θα κατοχυρωθεί και θεσμικά η εργασιακή βαρβαρότητα, που θα φέρει, ταυτόχρονα, τον ευνουχισμό των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών, τη μόνιμη αστυνομοκρατία.

Μέσα από τον υπό ψήφιση νόμο οι εργοδότες θα έχουν τη δυνατότητα να επιβάλουν τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο που επιθυμούν και τις ανάλογες αμοιβές, που, βέβαια, θα είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των εργοδοτών, θα είναι κατά πολύ μειωμένες σε σχέση με αυτές, που έχουν οι εργαζόμενοι σήμερα. Και πρέπει να πάρουμε υπόψη, ότι αυτές οι αμοιβές έχουν ήδη μειωθεί το προηγούμενο χρονικό διάστημα.

Μπορεί, βέβαια, η υποκρισία των αστών πολιτικών να έχει φτάσει στο ζενίθ, με όσα υποστηρίζουν και όσα νομοθετούν, η αστική δημοκρατία, όμως, θα πέσει στο ναδίρ. Διανύουμε μια περίοδο πρωτοφανούς πολιτικής αντίδρασης από την πλευρά της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, που όχι μόνο αφαιρεί αστικές δημοκρατικές κατακτήσεις και ελευθερίες, αλλά, ταυτόχρονα, καταδικάζει τους εργαζόμενους στην εργασιακή σκλαβιά και τη μόνιμη εξαθλίωση.

Η ειρωνεία είναι ότι αυτές τις ημέρες βρίσκεται στη χώρα μας ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, Μανουέλ Βαλς, για να συσφίξει τις ήδη «φιλικές σχέσεις» των δύο χωρών. Φυσικά ο Μανουέλ Βάλς έρχεται στη χώρα μας όχι για να παραδώσει μαθήματα …αμεσοδημοκρατίας, που σ’ αυτά είναι «άπιαστη» και η κυβέρνηση της χώρας μας, αλλά για να αρπάξει κομμάτι από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, με βάση το τρίτο μνημόνιο που υπόγραψε η κυβέρνηση.

Η ακόμα μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι οι δύο κυβερνήσεις στηρίζουν αλλήλους για να αλλάξουν τους συσχετισμούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση!… Για να γίνει πιο δημοκρατική!… Να πάψει να επικρατεί ο νεοφιλελευθερισμός!… Όμως…

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στη Γαλλία, που εντείνονται ημέρα με την ημέρα, ξέσκισαν το φερετζέ της δημοκρατικοφάνειας και της αστικής υποκρισίας, κατεδάφισαν οριστικά το υποτιθέμενο δημοκρατικό οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ξαπόστειλαν στα σκουπίδια της ιστορίας τα ψεύτικα οράματα, που με τόσο κόπο και ιδρώτα προσπαθούν να συντηρήσουν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις.

Είναι μια μεγάλη συνεισφορά στην υπόθεση της εργατικής τάξης, γιατί αποκάλυψαν σε όλο της το «μεγαλείο» την πολιτική αντίδραση, που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ειδικότερα σε μια χώρα που περηφανεύεται ότι καθιέρωσε την αστική δημοκρατία!

Και το ειδικό της βάρος είναι ακόμη πιο σημαντικό, γιατί οι κινητοποιήσεις αυτές αναπτύσσονται στη Γαλλία, σε μια από τις χώρες στυλοβάτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μαζί με τη Γερμανία, στο πλαίσιο Γαλλογερμανικού άξονα, καθορίζουν σημαντικά την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η καλύτερη συνεισφορά αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους της Γαλλίας από την πλευρά των εργαζομένων της δικής μας χώρας θα είναι να οργανώσουν και αυτοί τους δικούς τους αγώνες, να ανατρέψουν την πολιτική που εφαρμόζεται, να απαιτήσουν την αποδέσμευση της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να υπερασπιστούν τις κοινωνικές τους κατακτήσεις, τις δημοκρατικές τους ελευθερίες, τη δημόσια περιουσία, να διεκδικήσουν για δικό τους λογαριασμό την πολιτική εξουσία με τους άμεσους συμμάχους τους, τα μικροαστικά μικρομεσαία στρώματα.

Οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία αποδεικνύουν ότι η φωτιά υπάρχει, καίει, ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν παραιτηθεί και ότι ανά πάσα στιγμή, με την κατάλληλη πολιτική καθοδήγηση, μπορεί να επεκταθεί, να γίνει πυρκαγιά για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στις αμέσως επόμενες ημέρες οι εργαζόμενοι της χώρας μας οφείλουν να οργανώσουν κινητοποιήσεις αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους της Γαλλίας, γιατί ακριβώς έχουν να αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα.

COMMENTS